شادم انگار که دارم تو را من
یاد هایت زنده شده باز در دل من
یک جهان مهر بدادی بهر من
با همان یک بار نگاه عاشقت
شادم انگار که آمد یاد تو
در میان روزهای ما بقی
رفته از کلبه ام انگار غم
روشن شده از یاد تو عالم
من با گیتی کاری نداشتم
که چنین کرده بود با دل من
حال که هستی شادم حتی با یادتو
می مانم هر دم در تب دیدارتو
من از شادی وصلت در می خانه زنم
بهر جامی از خوشی پی هر ساقی روم
گر دهد ساقی مرا جامی ز عشق
باز یابم تو را در خاطرم بی عیب ز عشق
آه امشب مست دیدار تو ام
خفته در خواب اما بیدار تو ام
کاش باشد این مستی جاودان
تا که باشی در کنارم شامگان
آه گر جامی ننوشم چه شود؟
آه که بی یادت شب چه شود؟
کاش می کشیدم پیک سر
تا خمار با عشق تو می مردم......
باردیگر باخته ام من دل و جانم را برایت
باردیگر یافته ام من عشق خود را با صداقت
کاش اینک با من اهل صفا یاری کنی
یا برایم اندکی زاری کنی
سالهایست ندارم طاقت دوری زتو
یاد میکنم هر شب و روز از خاطرات تو
بیا که همسفری خواهانم
بهر رفتن سوی دریا قایقی خواهانم
ای تو تارو پود من اندکی ارام برو
من ندارم طاقتی با من بمان زین جا نرو.............
تمام نوشته های این وبلاگ احساس درونی من است