آخر پریدی

هم چون پرنده ای

که آشیانه ندارد

از من رمیده و گویی که خانه دارد

آخر رسیدی به آرزوی خویش

آخر تو دیدی زٍ من اشک جانسوز

رفتی و خاطرات تو در قلب خسته ام

مانند خنجری می فشارد سینه ام

رفتی و زٍ دو دیده خون می بارد

در دل هزاران درد می کارد

رفتی و روز و شب ما گم است

دنیای من و تو سر در گم است

آخر شکستی عهد و وفا را

آن همه گفته و ناگفته ها را

آخر دل از من بریدی

رفتی و از من رمیدی...!!!

                                                                ۱۳۹۰/۶/۱۹   گیتی (س).