پشیمانی....
دلم برای خودم می سوزد
برای تمام آن شب هایی
که تاریک گذشت
بی نور و خاموش
حیرانم که چطور
آن همه سالها به تو اعتماد کردم
با بیقراری هایم ساختم
و با درد و غمت سوختم
مرا به بازی گرفتی
و من هرگز نفهمیدم

+ نوشته شده در شنبه ۲ شهریور ۱۳۹۲ ساعت 14:56 توسط گیتی
|
تمام نوشته های این وبلاگ احساس درونی من است